İNSANOĞLU - Ümit Yaşar OĞUZCAN
  • 28 Mar , 2007
  • sudenaz
  • 0 yorum
  • Favoriye Üye Girişi Gerekli

Ne tuhaftır şu insanlar
Kimi zincirler içinde hür
Kimi esir olmaktan bahtiyar
Kimi de benim gibi bin bir şeyi düşünür

Ne tuhaftır şu insanlar
Kimini yel alır, su götürür
Kiminin çilesi sürer mezara kadar
Kimi de gününü gün etmeyi düşünür

İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğer
Anlaşılmadı gitti mısralarım
Çünkü; insanlar benim halime güler
Bense onlar için ağlarım

İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğer
Birimiz gülsek, ağlıyor onumuz
Bizden kara değilmiş geceler
Bari karanlık olmasaydı sonumuz

Nice insanlar gördüm ki ben
Dudaklarında en ateşli türküler
Barış içinde yaşamayı bilmeden
Bir savaş meydanında öldüler

Nice insanlar gördüm ki ben
Dudaklarında en bayağı şarkılar
Ve gözlerinde ihriras ışığı eksilmeden
Birer ilah gibi yaşadılar

Yarabbi, adaletin bu mu
Kuş uçar, yılan sürünür
Düşünmek istemem fani olduğumu
Verdiğin nimetlere şükür

Yarabbi, adaletin bu mu
Yaşayan yaşar,ölen toğrağa gömülür
Ve hayat sadece bir arzu mu
Bizi korkutan ölüm müdür

Bir gece mezarlık girdi rüyama
Gittim ecelle lades tuTuştum
Nihayet canımı verdim, ama
?Lades? demeyi unutmuşum

Bir gece mezarlık girdi rüyama
Taşları paramparça, selvileri asırlık
Baktım ki; ölümün gözleri ama
En vefalı dostum oldu sağırlık

Herşey unutulur zamanla
Sonra tekrar tekrar yaşanır
Çünkü yağmur vardır;damla damla
Çünkü yağmur vardır;sağnak sağnak boşanır

Herşey unutulur zamanla
Dostlar,sevgililer,bütün hatıralar
Farkı yok unutanın,unutmayanla
Acaba insanlar ne için ağlar

Madem ki; kainat sonsuz
Madem ki; bir şeye inanmışız ?Allah? diye
Ve madem ki; insanoğluyuz
Hakkımız yok, fazlasını istemeye

Bu mis kokulu hava
Bu toprak bize yeter
Tanrı, başka bir deha
İnsan, başka şaheser

Yorumlar
Yorum Yaz
Güvenlik Kodu