PLOTONİK AŞK

PLOTONİK AŞK - İclal AYDIN
  • 3 Ara , 2006
  • safir
  • 0 yorum
  • Favoriye Üye Girişi Gerekli

Sana uzak kentlerden birinde; zamanın bi yerinde seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi...
onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi... İnsan Her gün anımsarmı aynı gözleri...

Seni seviyordum ve senin haberin yoktu saçlarını izliyordum uzaktan kulağının arkasına
düşüşü ve burnun...
Herkesten farklıydı işte. Güldüğün zaman yukarıya bakardın, yukarı
kalkan başın ve gülen gözlerin vardı.
Ne güzeldiler Sen bilmiyordun Ben seni seviyordum
Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler..
Duvarlara, vitrin camlarına, kaldırımlara
çarpıyordu... Geri dönüyordu çoğalıp...
Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum
herşeyi... Herşeyi Erteleyişim oluyordun.
Kalp ağrısı oluyordun... Birlikte Soluduğumuz
sokak isimleri oluyordun. Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk dönemeçler geçiyor köprüler
göze alıyorduk ve bazen; tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk...

Cesurduk, ufuk
çizgisi maviydi gün batımı turuncuydu hep kırmızıydı bütün karanfiller...
Ben seni seviyordum
sen bilmiyordun sevinçlerim oluyordun arasıra sen hiç bilmiyordun sonra; herhangi biri oldun
bütün sevinçlerim bittikten sonra. Yağmurlar Yağıyordu serin haziran akşamları,
Derken birgün
Uzaktan gördüm seni Saçların bana inat Başın herşeye Meydan okuayarak işte gene aynı...
Kalbimi acıttı, Herzamanki gibi, Değiştik Sanıyordum ve sen gene bilmiyordun...
Şimdi Bunları Anlatsa sana birileri.... Yada boşver bilme en iyisi...

Yorumlar
Yorum Yaz
Güvenlik Kodu