HATIRALARIMI HATIRLAMIYORUM

HATIRALARIMI HATIRLAMIYORUM - Atilla ÖZİŞİTMEZ
  • 27 Eyl , 2006
  • admin
  • 0 yorum
  • Favoriye Üye Girişi Gerekli

Hala bıraktığım yerde hatıralarım
                         Direncim gün geçtikçe azalıyor
Boş bir sayfaya ömrümü karalıyorum
             Ne kadar düşünsem de bugünlerde
                                   Hatıralarımı hatırlamıyorum.
Derin bir orman kokusu çekiyorum içime,
Rüzgar ağaçlara çarptıkça
                            Yapraklar bir türkü tutturuyor
Bir ıslık gibi geçip gidiyor rüzgar
                                                 Ben üşüyorum,
Havadaki nem kemiklerime işliyor,
Çatlamış dudaklarım ise
                      Bir bardak sıcak çayın özleminde,
Sözlerin gibi, yüzün gibi
                                           Sıcacık,
Oysa dostluğunu özledim,
Ve doğmamış güneşlere orantıladım
                                          Hayatın anlamını.
Hiçbir şeyi hatırlamak istemiyorum,
               Belki de tek bir şeyi unutmak istiyorum,
               İçimden kopup gelen,
Bir ırmak bir nehir,bir şelale gibi
En sonunda dökülecek okyanusa
          Ve kaybolup gidecek
          Okyanusun köpüren dalgaları arasında ömrüm.
Başka bir boyuta geçişin anatomisi
                                          Yüreğimdeki dağınıklık,
Ömrümün içindeki kök salmış bu tezat
               Çarpıp kayalıklara,
                          Bin parça olacak birazdan.
Hatırlamak istedikçe
                         İçine gömülüyorum geçmişin
Şimşekler çakıyor
Anlık bir aydınlık kaplıyor her yanı,
Sonra her şey kendi karanlığına gömülüyor.
Beynim,
Bir demirci ustasının örs ve çekici arasında
                                    Vurdukça vuruyor,
Ama bir türlü şekle girmiyor,
                                 Ustada şaşırıyor bu işe.
Geçmişimi bir teleskopun arkasından izliyorum
                                             Uzak yıldızlar gibi,
Karanlığa serpiştirilmiş birkaç nokta,
                                              Hiç biri seçilmiyor,
Derken onlarda kayboluyor bir gün ağartısında
Ve ben geçmişsiz kalıyorum
                         Geleceğe merhaba bile demeden.
ne acıdır ki kayıp bir kent gibi
                                 hatıralarımda kayboluyor,
belirsiz bir çizgi oluyor yaşam
                                sonsuza doğru uzanan,
bilmeden, bilinmeden
                                   sınırsızca yaşanan...

Yorumlar
Yorum Yaz
Güvenlik Kodu