DİYEMİYORUM - Sosyal Bilimler

DİYEMİYORUM

DİYEMİYORUM

Az önce burada olduğuna duvarlarım şahit yemin edebilirler.
Kollarında kendimi minicik hissettiğim o ana balkondaki çiçek açmayan yaseminim şahit.
Daha demin parmak uçlarının boynumda kelebek dokunuşlarıyla gezindiğini biliyor mor elbisem.
Offf!... Bir koyu sensizlik duygusu içimdeki.
Yalnızlık ya da..
Derin, sakin bir yalnızlık. Yer değiştirip duruyor.   Kah kalbimde hissediyorum yalnızlığı, kah kolumda bacağımda. Sonra saçlarımda geziniyor, burnumda tütüyor.. Sürekli geziniyor bedenimde yalnızlık.

Raflarda dizili kitaplara bakıyorum. Hepsini okumuş muydum? Yoksa çok okuduğumu sansınlar diye dizip duruyor muyum yeni kitapları raflara?
Bu rengi seçerken duvarlarıma seni düşünüyordum sever mi acaba diye.
Bu kilimi sererken senin de sevmeni istiyordum.
Mutfak penceresinden sokak lambasının ışığında salınan kar tanelerini izlerken de seni düşünüyordum.
Senin gözlerinle bakıyordum bütün sevdiğim eşyalara.. Sen de benim sevdiğim her şeyi sev diye. Sanki böyle yapınca sen daha çok yanımda oluyordun.
Yemek yaparken de seni düşünüyordum. Soğanı doğrarken, çorbayı karıştırırken ensemden bir sıcaklık yalayıp geçtiğinde bedenimi, sen öptün sanıyordum saçlarımın kökünden.

Taş kokuyor saç diplerin derdin bana. Ben sana parmak uçlarının değdiği her zerrem güzelleşiyor dediğimde asıl benim parmak uçlarım güzelleşiyor derdin.
Kelebek gibi uçuştukça parmakların kelebek olur uçardım sanki.

Offf!..Özlüyorum çok...
Gözyaşı çukurumu, burnumun ucunu öpmeni özlüyorum.
Burnunu gamzelerime gömüp uzun uzun beni koklayışların geliyor aklıma.
Gözlerimin içine içine bakarken, buğulanırdı göz bebeklerin. Gözyaşını silerken gülümserdim hep hatırlıyor musun?
Gözyaşı değil, seni seyretmenin mutluluğu onlar derdin.
Sürekli fısıldayarak konuşurdun kulağımın dibinde.
-“Dünya uyanmasın” derdin.
-“Dünya uyuyor ben senin yanındayken uyandırmaya kıyamıyorum.”

Ben de kıyamıyorum. Seni, daldığın rüyadan uyandırmıyorum.
Gittiğin yoldan döndürmüyorum.
Gidişini seyrediyor titreyen bedenim. Bağıra çağıra gidiyorken adımların, kalbim adımlarını sayıyor. Gözlerimi kapıyorum sımsıkı. Gidişinin bıraktığı dumanlı boşluğu kokluyorum havadaki.

-“Dünya uyumuyor sevdiceğim.”
–“Dönüp duruyor Oysa..”

Diyemiyorum!

Paylaş

Etiketler: Diyemiyorum

ogniela

Üyemiz, Akrep Burcu 47 Yaşında, Mesleği: DİĞER,

Yorumlar
Yorum Yaz
Güvenlik Kodu