Gecenin yalnızlık kokusu sızıyor yine.Usul usul giriyor penceremden.Üşümelerim oluyor soguk odamda arkadaşsız ruhumda.Şehrindeyim.Kışın ısınan dumanı oluyor nefeslerimiz ve sen aklımdasın.Uykuya dalışını düşünüyorum.Acaba sag tarafa mı döndün yoksa sol tarafta mı yanakların.Masum yüzünün düşünde neler geçiriyor gözbebeklerinden.Ya da düşüyormuyum aklının bir yerlerine.Kalbinde küçük bir yer ayırıyormusun sen de bana dair şu anlarda.Bilinmez oluyor cevaplar.

"Gel" diyorum yanıbaşıma.Sana milyonlarca sözcüğün birleştiği tek bir kelimeyle "gel" diyorum.

"Gel hadi gizlendiğin yerden!".Hayatın dibine vuralım.Sıcak sohbetini al bir de içtenliğini yüklen ve gel yanıma.Gece sessizlikten sohbete vurulsun.Geceyi en karanlık yerinden vuralım aydınlıgımıza gömelim karanlıgı.

Ben "gel" diyorum ya.Sesim kayboluyor gecede.Ne ben seni çagırmış oluyorum ne sen çagrıldıgından haberdar.Gece bürüyor gözlerini.Yalnızlık büyüyor gözlerimde.

"Yudumlayalım hayatı" diyor bir yanım.Bir yanım susturuyor gel diyen sözlerimi.Bir elim mumu yakıyor bir elim üstüne korlar atıyor alevlerin.

Sen duymuyorsun şehrin bir ucunda söylenmişleri.Peki sen ne söylüyorsun bana dair?Ben de duymaktan uzak sözlerini şehrin öte yakası kalıyorum.Bir gece ortak sanki varlıklarımıza.Bir de insanı titreten soguk.Benim odamın duvarları siyah senin odanınkiler beyaz.Benim ruhumun bir yanı biraz gri senin ruhun mavi.

Gecenin yalnızlıgına sarılıp uyku pınarlarına akıyorsun sen.Rüyaların ulaşamıyacagım ötelerde.Ben uykusuz gecenin yalnız rıhtımı oluyorum.Şehir ortak.Aynı şehir ve iki ayrı beden...

Yorgun düşüyor gözlerim yolunu gözlemekten.Gelişinin ayak seslerini duymaya çalışmaktan.Yetişemiyor parmak uçlarım ellerine.Ya sen uzatmıyorsun ellerini bana ya ben uzak düşüyorum parmak uçlarına.Ya mesafeler açılıyor ya da ayrı limanlarda tutsak düşüyoruz gönül kelepçelerine.


Gecenin yalnız rüzgarı sarıyor bedenimi.Sen uykulugundasın.Ben rüyaların beşiğinde...

Bir tek şehir aynı.Aynı şehrin iki yakasında iki ayrı nefes...

Ve gece yalnızlıgı getiriyor sinsice.

Yalnızlık soguk...Gece karanlık...

Ben şehrindeyim...Yalnızlık bende..

ANTROPOLOJİ

Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat