
-
Ölümle Yüzyüze Geldim
Sosyal Ağ Paylaşımı :

Baya bir rahatsizlik gecirdigim dönemlerdi..ve birgün baya bir kendimden gectigim güne saplamistim..Rahatsizligimdan dolayi bayilmstim..hastane arabasina nasil beni koyduklarini hatrirlamiyorum bile....
Sadece DR.larin sesini duydum bir yanki gibi bir kac saniye...Bagiriyorlardi telastan...kaybediyoruz..kalbi duruyor diye...ve yine yoklara karistim...Benim hala anlam veremedigim bir duruma girmisti ruhum...sadece karanlik bir yerde uzaktan yol gibi bir isik görüyordum...ayaklarimdan sanki ruhumun yukari dogru kalktigini hissediyordum...o ara aklim basima geliyordu...nekadar dua biliyorsam okumaya basladim...ve bu durum bir kac kez tekrarlandi...ben okudukca sanki bacaklarimdan cikan ruh geri bedenime giriyordu...bu arada hic bir aci hissetmiyordum...
Bir ara gözelrimi acar gibi oldum...basimda Dr.lar vardi telasli,fakat bir sesizlik vardi, Dr.larin konustuklarini duyamiyordum...Bu arada yesil gözlü genc,kumral,yüzünde bir nur vardi sanki...güler yüzüyle beyaz giyiminle onu sadece omuzlarina kadar görebiliyordum..Dr.larin arasindan yavas ilik esen bir rüzgar gibi geciyordu...su an bile bakislari gözümün önünde...Bir an kimse yoktu yattigim ambulansda, sesizdi heryer...sol tarafimdan bu sefer yüzünü göremedigim, ama beyaz hacda giyilen ehram vardi üzerinde...Sol tarafimadan ayak ucumdan gecerek sag tarafima oturdu...Tok ve tatli sesiyle bana su sözleri dedi...
Senin okadar günahlarin varki aslinda cezasini cekecek oldugun...fakat yaptigin iyilikler bunu karsilandigindan dolayi af ediliyor...
Sadece bir günahin varki bunun afi yoktur! dedi bana..
Bana 20 yil önceki benim coktan unuttugum bir olayi hatirlatti...
Hastanede koridorda oturuyorum...bir hintli cocuk geciyordu annesiyle ve babasiyla birlikte...bu cocugun basi gövdesinden büyüktü..ve benim icimden...allahim bu cocugu neden böyle yarattin gecmisti...elimde olmadan...
Demekki Allaha büyük karsilik vermsitim...günah islemisim...
Simdi hala icim yaniyor...aklima geldikce...nerde nasil bulurumda ben o cocuktan af dilerim...vijdan azabi cekiyorum...
Solugumun kesildigini hissetim, cok yavas nefes aliyordum...Ve var gücümle kendi kendime emir vermeye basladim begnimle..ölmek istemiyordum, cünkü yapacak oldugum vazifelerim vardi...
Ve yavaslayan nefesimi cogaltmaya basladim...
Kendime bir an geldigimde, hastanedeydim, Dr.lara ilk sorum ...ben nerdeyim? öldümmü yoksa dünyadamiyim olmustu...
Kendimi af edemiyorum..
Allah af etsin beni...
Konuya Ait Yorumlar
Şu an yorum yazılmamış!..
İlginizi Çekebilecek Konular |
Başlık |
Ekleyen |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Yorum Gönder