Her aklıma geldiğinde balkona çıkıp gri duvarın kenarından , denizin görebildiğim kısmını incelerdim. Sardığım tütünümün dumanı sanki daha güzel olurdu. Ayışığının yolun tam ortasında bir gölge yaratması da bir başka güzellik olurdu. Bahçesinde , tahta sandalyesine oturmuş garip düşüncelere dalan dedenin görüntüsü içimi acıtsa da , beni mutlu edebilecek , yüzümü güldürecek , hayata bakış açımı değiştirecek birşeyler bulabiliyordum. Belki de hayat bana karşı acımasız değildi. Ağladığım zamanlar , mimiklerim gülerdi. Bir başka olurdum kendi dünyamda. O kırlarda gezişimdeki sevincimi anlatamam.. Saçlarım darmadağınık olurdu esen rüzgarın arkasından.
Bazı geceler uykusuz kalırdım. Tek odalı evimde , yerde duran küçük radyomdan , bana en derin duyguları yaşatan , hayallere dalıp gitmemi sağlayan şiirleri dinlerken , gözümden akan yaşları da göremeyecek duruma gelirdim. Camı hafif aralayıp , odama bir meleğin girmesini beklerdim. Kalbimin gölgesinde oturmasını ve ummadığım anda çekip gitmesini değil , sonsuza dek , tek yürek olmamızı isterdim..FATİH TURGAY AKÇAY