Samanalevi Netkafe Anasayfa

Mevsimli Yanlızlığıma Uzanan Kül Kedisi

Sosyal Ağ Paylaşımı :                                

	Ekleyen : ogniela Zaman : 08 Ocak 2008 Okunma : 326 Yorumlar : 0 - Yorumları Oku - Yorum Yaz

Geceydi...İnsanlar karanlığı yaran ışıklar yaktılar,evlerin o bildik dört duvar odalarına.Sırf, sesler-yüzler görünsün diye.Halbuki korkaktılar...Gulyabani hikayesiyle büyüyen çocuk ruhlarında,bir kurtuluş,kaçış olarak kaldı aydınlık.Çünkü siyah ve karanlık bir boşluğun içinde gözlerini ne kadar çok açarsan aç;aynı renkteydi herşey.Elini uzatsan o boşluğa kimin-neyin dokunacağını bilmemek ürkütürdü.Yutardı bizi karanlık.Ve o karanlıklarda hep yalnızdık.Peki...çocukken korktuğumuzda neden yorganımızın altına gömerdik başımızı?iki kat daha karanlığa,iki kat daha derin bir boşluğa?Belkide en güvenli yerdi ana rahmi.Bu yüzden mi yorgan altında bir cenin gibi büzülüp kalırdık korkunca?

Artık büyüdüm ve öğrendim sevdiğim.Ana rahminde ölen ceninler var.Yorgan altında karabasanlar,en aydınlık odalarda entrikalar,en berrak yüzlerde cellatlar var.Meğer çocukken ne güzelmiş korkular...

Oysa bilirsin ben en çok geceyi sevdim.Son otobüsün içimi yarıp geçişini,kahvehanenin kumar kokan o yeşil masalarının tek tek toplanışını,evlerin sürgüleri birbir çekilirken dışarda başıboş bir it gibi dolaşan belaları sevdim.Uyku ucuz bir fahişe gibi yatağıma serilirken ,haramdır diyerek,nevresimli yalnızlığıma uzanmayı çok sevdim ben...

İşte o yalnızlığıma misafir olduğun bir gece,karanlığa bir gece lambası yaktık seninle.Çocuk değildik.... ve korkmuyorduk elbette.Ama loş ışıkta sevişmeyi öğrenmiştik göz göre göre.Çocukluktan kalma bir alışkanlıkla sığınmaya çalışıyordum en kuytu ve en mahrem yerlerine.İki göğsünün arasındaki vadideydi huzurum.Ve bir gezgindi ellerim.Saçlarında bitti son yolculuğum....

Ya sonra..................................................................................................

kül kedisiydin.saat oniki olmadan gitmesi gereken bir kül kedisi.Ay yine tül giymişti fakat aydınlatmıyordu korkak gecemi.

Gittin...bir bir ışıklarını yaktım tüm odaların.Tek tek sürgüleri çekildi kapıların.Nevresimli yalnızlığıma uzandım.Gulyabanileri düşündüm,karabasanları,en aydınlık odalardaki entrikaları,en berrak yüzlerdeki cellatları.gömdüm başımı yorganımın altına.İki kat daha karanlık iki kat daha derin bir boşluğa...Ama artık büyüdüm ve öğrendim sevdiğim.Ana rahminde ölen ceninler var.meğer çocukken ne güzelmiş korkular ve AĞLAMALAR....

Konuya Ait Yorumlar

Şu an yorum yazılmamış!..

İlginizi Çekebilecek Konular
Başlık	Ekleyen
Gül Yaprağı	sudenaz
Çıtır Kızlar Neden Yaşlı Erkeklerle ?	cicceekk
Yürü Nasılsa Yarın Yok	ogniela
Ben Olduğum İçin Sev Beni	deryadeniz79
Erkekler Erken Evlenin	deryadeniz79
Papatyanın Hikayesi	deryadeniz79
Huzursuzluk Ve Tutunamamak	afflicted_
Masa Başı Çalışanları Dikkat	ogniela
Biraz Oyalanmak	afflicted_
Dinsizliği Yayma Yöntemleri	A.OZTURK
Geceler Böyle Sensiz	deryadeniz79
Aşk Anılarda Gızlıydı	cicceekk
Bu Da Geçer Ya Hû!	safir
Kadınlardan Reddetme Cevapları	deryadeniz79
Annenin Yardımına İhtiyacı Var	cicceekk
Erkeğinizin Fantezileri	cicceekk
Gölge Tiyatrosu (karagöz)	temptation
Rüya, Sanat Ve Gelecek	afflicted_
Operetler	temptation
Uzaklardayım	ogniela