Gözlerinden vazgeçmek ne mümkün. Her yerdeler. Olabildiği kadarıyla sonsuz olduğunu hep ummuş olduğum düşlerimdeler. Ruhumun sesini dinlediğim zamanlarımda, bana bakıyorlar.
Yalnızlığımı yaşadığımı sanıyordum. Yanılmışım. Aklımın penceresinden bana bakıyor gözlerin. Yetmez mi?
Öylesine kazınmış ki benliğime, gözlerini silmek imkansız.
Ben gözlerine takılı kaldığım gündeyim. Kim derse ki mevsimlerden sonbahar ve aylardan Eylül, yalan söylenmektedir. Tutunmuşum gözlerine ve gözlerin ile bakıyorum bugüne, geleceğe, farkında değilsin sen dün de gözlerinle baktım dünyaya.