
-
Kaybettiğim
Sosyal Ağ Paylaşımı :

Başka bir ruhta, başka bir zamanda tekrar çıkacağım Günışığına…Karanlık gecede göremeden önünü, rasgele yürümekti hayat, ya da yürümeye çalışmak. O geceyi aydınlatan, yakamozlar oluşturan, balıkçılara yoldaş, yalnız olana arkadaş, göremeyene ışık DOLUNAY oldun, yakamoz renkleri gibi renk verdin KARANLIĞIMA. Sonra olmadığın bir şehirde mevsimlere böldüm adını. Şu an KIŞ ta yaşıyorum, her şeyin öldü sanıldığı mevsimi. Oysa biliyorum kış sert geçer, üşütür yalnızlık, ama bir yelerde içimi ısıtacak, sessizliğimi ve sensizliğimi dindirecek, şu an çektiklerimi bitirecek BİRİSİ düşünecek “yalnızca düşünecek” BENİ… Ve ardından gelecek bahar, her şey ısınacak yavaş-yavaş. BEKLENEN gelmeyecek belki ama adını böldüğüm mevsimler ard arda kovalayacak birbirini. Yaz olacak, yakacak, sonbaharda dökülen yaprakların toprağa kavuşması gibi ( “gidecektik kuru yapraklar üstünde yürümeye!” ) bir gün evet “BİR GÜN”… KAYBETTİĞİMİ getirecek ADINI BÖLDÜĞÜM MEVSİMLER!..
İçinde yaşadığım çok kısa zamanı çok dolu yaşamadım belki, ama o kısa zamanda içinde yaşadım seni RUH EŞİM. Bir başkası belki bir ömür yaşayacak seni, ama benim içinde yaşadıklarımı tadamayacak ASLA.
Ve SEN!!: Bilirim insanın kendini feda etmesini. Seni biraz da bu yüzden RUH EŞİM gördüm. Senden öğrendim ve sende yaşadım kendini fedanın en üst limitini. İşte bu da çok kısa zamanda yaşadıklarımdan… Kimilerinin bir ömür seninle yaşasa da göremeyeceği bir SEN…
Bir savaş beklide bu! Ve eğer öyleyse inan bana bu savaş bitmez. Ve bitti sanıldığında, bu savaşın kazananları (onlar) aslında kazandıklarının (senin) farkında olmayanlar olacak. Biz ise GÜNIŞIĞINI, RUH EŞİMİZİ arayan ve aslında aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşayan BİZ bu savaşın mağluplarıyız… Ya da onlar öyle sansın istiyoruz ve SEVGİNİN, GÜZELLİKLERİN, KISACIK AMA PAHA BİÇİLMEZ BİR ÜÇ AYIN GALİBİYİZ….
Artık hayatı ıskalama lüksüm yok. SON ŞANSIMI ( ! ) da kaybettim. Tüm sevdiklerimi kaybettiğim gibi. Her zaman yanı başımda ama her zaman uzaktalar. Elbette bitecek güneşe hasret günlerimiz, bir gün geçmişe bakıp PİŞMANLIKLARIMDAN, YAŞADIKLARIMDAN YAŞAYAMADIKLARIMDAN ÜZÜLMEYECEĞİM!!!
NEDEN mi ??? Çünkü onları ben yaşadım…
Bir yerden sonra sözlerin, kelimelerin, bakışların hatta sevişmelerin anlamsız olduğunu biliyorum. Sahilde yürürken, dalgaları izleyip, (o küçük herkesten senden bile gizlediğim balıkçı kasabama yerleştiğimde!) sigaramı martılarla paylaşırken BİRİNİN beni düşündüğü duygusu ile ürperirsem ve son hıçkırıklarımın bizi bir gün bir yerlerde buluşturacağı umudunu yitirmeden uzakları yakın edecek mucizeyi beklersem bana kızmazsın değil mi? Çünkü bu umut hep olacak içimde…
İçimin ağlayan yüzü, kaybedilmiş bütün savaşlarım adına, yenilmişliğin mahcupluğuna sığınıp, SENSİZLİĞİ ve SESSİZLİĞİ içimde biriktirmeye başladım bu gün…aslında doğduğum gün… “KAYBETTİĞİM” gün oldu !!!
SON ŞANSIMI.
Konuya Ait Yorumlar
Şu an yorum yazılmamış!..
İlginizi Çekebilecek Konular |
Başlık |
Ekleyen |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Yorum Gönder