Samanalevi Netkafe Anasayfa

Sen Ve Şehir

Sosyal Ağ Paylaşımı :                                

	Ekleyen : ogniela Zaman : 01 Mayıs 2007 Okunma : 266 Yorumlar : 0 - Yorumları Oku - Yorum Yaz

Şehir sessiz ben sensiz…Bitmeli bu hasret artık,aynı ruhu taşıyanlar ayrı bedenlere bölünmemeli. Aynı sokağın yollarını arşınlarken, ayrı ruhlara hasret taşınmamalı.

Güneş daha güzel vurmalı camıma,senin gözlerindeki ışığı getirmeli bana,getirmeli ki karanlık bir odada kalmış ruhum uyanmalı,coşmalı senle.

Yumuk yumuk ellerin tutmamalı yalnızlığın kahpe pençesinden,ayrılık ateşinde kavrulmuş ellerime can vermeli,öpmeli o elleri,koklamalı,onları alıp sinesine bastırmalı. Ve de parmak uçlarındaki soğuğu paylaşmalı.

Dünyaya yeni gelmiş bir bebeğin sevgi dolu bakışlarıyla bakmalısın bana,bakmalısın ki yok olmalı benden dünyaya karşı duyduğum nefret.

Senle beraber sevgi destanları yazmalıyız,aslında hiç olmayanlara inat!

Şehir sessiz ,ben sensiz…Şehirde kelimeler bitmiş, sessizlik kol gezmektedir. Hiç bitmez o sessizlik. Adın sessizlikle sonsuz olur.

Gecelerin ne kadar karanlık olduğunu daha yeni anlıyorum.Ben hiç karanlıklara düşmemiştim biliyor musun?Hep aydınlıkları yaşadım çünkü seninle.Bütün kainatın karanlığı bile bir mum ışığının aydınlığını yok edemezdi;ama şimdi benim mum,ışığım,aşkım sen yoksun… Varlığından korktuğum kadar yokluğundan korkar olmuşum.

Gözlerin yeterdi bana,dillenmene gerek yoktu eğer burada olsaydın ,gözler değil miydi yüreğin aynası? Gözlerin kapkara, yüreğinde kalmış isin bulantısı.

Amam yoksun,yoksun işte!Yalnızım ve öyle yaşıyorum. Yaşıyorum yalnızlığını, sana ait kalan anıları.

Eğer yanımda olsaydın gecenin karanlığı çökemezdi üzerime bir karabasan gibi,karanlıklar bizim sevda çemberimizi aşamazdı. Ama yoksun, en büyük kabus sen oldun.

İçimdeki çocuk ağlamazdı geceleri uykusuzluk nöbetleri geçirmezdi.Renkleri yaşardı,hayatın tüm renklerini…Yalnız siyaha mahkum kalmazdı.Kırmızıyı da tanırdı,moru da…Gittin ve gökkuşağını da yanında aldın. Gözlerde yaş olmadıkça kalpte gökkuşağı açmazdı, sen renkleri tanıyamadın.

Hayatım viraneye dönmezdi,pembe şatolar kurardık Kaf dağının tam arkasına,senle olan hayatı ne kadar sevdiğimi söylerdim şimdiki gibi sövmezdim hayata dair ne varsa…Ya şimdi diyecek olursan, diyeceğim; eğer hayat varsa, ben yokum buralarda.

Güneş bizim içinde doğacak günün birinde,kuşlar bizim için uçacak güneye doğru.Yağmurlar bizim için yağacak,aşktan sırılsıklam olacağız.Gözlerim o gün bir sokak köpeği gibi yitik ve anlamsız bakmayacak,güzelliğinden kamaşacak,ışıl ışıl,capcanlı olacak ve ağzım o gün bir tek şu cümleyi haykıracak:SENİ ÇOK SEVİYORUM… İşte bunu o an sana bir kere söyleyeceğim. Ve çekip gideceğim. Çünkü sen yoksun, hayat yok, renkler yok…Var olan tek şey uçsuz bucaksız kalbimin gökkuşağı! Son cümlem, ben birini sevmişim, kutsal olan biri değil, sevgimmiş.

Konuya Ait Yorumlar

Şu an yorum yazılmamış!..

İlginizi Çekebilecek Konular
Başlık	Ekleyen
Dişçiye Gitmeyi Unutuyoruz	iklima
Bitkilerdeki Enerji Üretimi	I.Akin
Kansızlık	safir
Yaralı Asker	erens
Dil Yarası	cicceekk
İsrail'in Göz Diktiği Yerden Petrol ....	Çılgın_Türk
Yoksul Çiftçi	deryadeniz79
Öfkeyle Kalkan	Ayhans
Rüzgara Kaptırma Kendini	ogniela
Ormancının Öyküsü	deryadeniz79
Keyifsiz Anılar…	deryadeniz79
Sevgi Kirlenmesi	ogniela
Kış Güneşi Altında	ogniela
Limon Ağacı	deryadeniz79
Romantizm Neden Biter?	cicceekk
Yeni Bir Dünya	cicceekk
Derin Analiz	Çılgın_Türk
Güvenli Bronzlaşmak İçin ...	ogniela
Baba Oğul Hikayesi	deryadeniz79
Öteki...	temptation