Anasayfa Sosyal Bilimler HİKAYE ÖYKÜ

-

Bitmemiş Sevdalar'a

Sosyal Ağ Paylaşımı :                                


Bu nasıl şey birbirini aşık çok seven iki insan nasıl ayrılır ki hele gözleri seni seviyorum diye bas, bas bağırırken…

Gözümle gördüm onların birbirlerine olan sevgilerini ama anlayamadım böylesi severken, böylesi âşıkken bu nasıl olabilir ki?

Önce Aynur ve ben vapurda karşılaştık sonra birlikte bir yerde oturalım dedik. Kadıköy’de bir yere girdik bana ayrıldığı eşinin geleceğini söylerken yüzünde tarif edemeyeceğim kadar büyük bir heyecan, sevinç vardı. Ama nasıl kıpır, kıpır oturamıyor yerinde nerde kaldı diyip durdu gelene kadar…

Gözü kapıdan ayrılmayan arkadaşım bir anda…

“O geldi işte o benim kocam Atınç” dediği an ben şaşkınlıkla onun yüzüne bakıp kaldım sanki kanatlanmış uçacak bir kuş gibi çırpınıyordu.

Atınç’ta ondan pek farklı değildi son derece mutluydu eşini gördüğüne…

Bakın ne yazdım eşi dedim…

Evet onlar sadece mahkeme kararıyla boşanmışlar.
Ama ne gözleri ne de bedenleri bırakamamış ki birbirini…

Her ikisinin de birbirlerini gördükleri andan itibaren dünya ile ilişkileri kesildi sanki hayat ikisinden ibaretti...

O an ne zamanın, ne de yerin bir önemi yoktu birlikteydiler sadece içinde oldukları zaman dilimi ve yaşadıkları sevgi önemliydi…

Bunu ben görebiliyorum dışardan bakan herkes görebiliyordu…

Ama ya onlar?

Sonra oradan kalkıp dostlarımla birlikte bir türkü evine gittik ve ben hala olanları anlamaya çalışıyorum…

Öylesine dalmışım ki bir ara Atınç.
“Abla bir şeye mi üzülüyorsun durgunsun” dedi.

Bende ne diyeyim size üzüldüm desem…

Anlamsız ve saçma geldi ayrılığınız desem…

Bir şeyler değişse böyle olmaz desem…

Ahhh! Beni bir dinleseniz…

O kadar güzel, öyle tatlı görünüyorsunuz ki diye düşündüm ama sustum…

Ve yine sustum…

Ama artık müzik mi yoksa onların gözlerinde gördüğüm o güzel aşk mı beni duygulandırdı ağlayacak hale getirdi bilemiyorum bir bahane ile kaçtım yanlarından…

İçim acıdı çünkü bu sevgiyi görüp de böylesine yaşayıp ta ayrı kalabilmelerine anlam veremedim…

Sevgi öylesine zor bulunup bir o kadar da zor elde tutulabiliyor ki buna bir kere daha şahit oldum…

Sonra beni bindirdikleri takside sizi ve birbirinize olan sevdanızı sevdim...
Çok mutlu olun hep beraber olun sevgili arkadaşlarım diye düşündüm...

Sonra da yüksek sesle ne diyorum ben onlar zaten mutlu…

Ama ayrılar…

?

Herkesin sevgisine sahip çıkabilmesi dileğiyle…

Sevgiyle kalın…

Yazan : Ferda ÖNENERK

Konuya Ait Yorumlar

Şu an yorum yazılmamış!..

Yorum Gönder




Güvenlik Kodu

IP Adresiniz : 38.107.179.210

İlginizi Çekebilecek Konular
Başlık
Ekleyen

Son Eklenen Yorumlar

gamze genç - 1 Yorum

çok güzeldi keşke bütün erkeklere böyle ders verecek biriler...

elif - 1 Yorum

harika...

Mehmet - 1 Yorum

Fragmanda gördüğü top atış sahnelerini beğenmeyenler bu nede...

Fırat - 1 Yorum

Darty % 100 Fransız menşei'lidir ve Darty'nin sahibinin kızı...

onur - 1 Yorum

yazınız için Allah sizden razı olsun emeğinize sağlık...

Bölümün En İyi Üyeleri

ogniela
40 yaşında, Akrep burcu.
Puanı: 24600

deryadeniz79
45 yaşında, Aslan burcu.
Puanı: 16680

cicceekk
39 yaşında, Aslan burcu.
Puanı: 11800

afflicted_
38 yaşında, YENGEÇ burcu.
Puanı: 7760

safir
38 yaşında, Kova burcu.
Puanı: 4960

Mail Listemize Katılın

E-Posta listemize katılarak Samanalevi Netkafe gelişmelerinden haberdar edilin.

*bilgilerinizin gizli tutulacağından emin olabilirsiniz.


rockstar
Reklam Alanı

Sizde Paylaşın

Şiirlerinizi, duygularınızı, anılarınızı, hobi ilgi alanı yada yemek tariflerinizi paylaşın.

writte

Edebiyat, düşünce ve duyguların, söz ya da yazı halinde güzel ve etkili bir şekilde anlatılması sanatıdır. Samanalevi Netkafe'de anlatmak istemezmisiniz?

Benide Ekle

Samanalevi Netkafe Hakkında

aboutTürkiye'nin samimi paylaşım ortamıdır Samanalevi Netkafe. Sitemize üye olarak kendinize/şairlerimize ait şiirleri, sosyal bilimler kategorilerinde konuları, yemek tariflerini, kaliteli slayt gösterileri, resimler ve videolar gibi her kategoride paylaşımda bulunabilirsiniz.
YAZIM KURALLARI
Şiirler Teknoloji Yemek

Sponsor Linkler