Samanalevi Netkafe Anasayfa

Hoşçakal

Sosyal Ağ Paylaşımı :                                

	Ekleyen : ogniela Zaman : 14 Nisan 2007 Okunma : 297 Yorumlar : 0 - Yorumları Oku - Yorum Yaz

İstanbul'un kalabalığı yorarmış insanı. Öyle diyorlar. Oysa ki ben, bu kalabalıkta kendimi daha iyi dinleyebiliyorum. Çünkü bu kadar insanın içersinde yapayanlızım. Aşkım,sevdiğim, herşeyim o yok yanımda..

Onları tanıdığımda evliydiler. Henüz çocukları yoktu. Karısı kendi halinde mazbut bir ev hanımıydı. Onunla beraber aynı işyerinde çalışıyorduk. Bazen eşi işyerine onun yanına gelir, sanki bana nispet yaparcasına cilveleşirlerdi. Aslında nispet yaptıkları da yoktu, ben öyle zannediyordum. Düşündükçe ne kadar yanıldığımı daha iyi anlayabiliyorum.

Ahmet sadece mesai arkadaşımdı. Ama ona göre mesai arkadaşım. Oysa ona ne kadar aşıktım hiç bilmiyordu. Onu iş yaparken saatlerce seyretmek o kadar hoşuma gidiyordu ki, o kendinden emin tavırları beni adeta büyülemişti. Zamanla samimiyetimiz ilerledikçe, kah yemeğe çıkmaya kah kahve içmeye gitmeye başladık. Ama bu gitmeler sadece masum iş arkadaşlığından öteye gitmiyordu. Çünkü o evliydi ve bunun sorumluluğunu çok da iyi biliyordu. Birbirimize sorunlarımızı sıkıntılarımızı anlatmaya başlamıştık. O bana açıldıkça birbirimize daha çok yakınlaştık.

Artık mesai dışında da görüşmelere telefonlaşmaya başlamıştık. Birbirimizden kopamıyorduk. Birbirimize olan arzularımız gitgide büyüyordu.Zaman zaman evli olduğunu düşününce, içime bitmeyen bir ızdırap,pişmanlık ve suçluluk duygusu saplanıyordu. Eşi işyerine geldiği zaman muhakkak bir bahane uydurup kendimi dışarı zor atıyordum.

Onunla ulaşılması zor olduğu için mi yoksa sevdiğim için mi beraber oluyordum,işte bunu hep karıştırıyordum. Yanıma yaklaştıkça, kokusu, bana olan bakışları bedenimi o kadar zorluyordu ki, hem ona karşı koymak istiyordum hem de adeta ondan kopmak istemiyordum.

İki sene sonra bir kızı oldu. Onu kucağına aldığında dünyalar onun olmuştu sanki.Mutluydu hem de çok mutlu. Artık gözü hiçbirşey görmüyordu. Belki de hayatındaki boşluğu benimle doldurmaya çalışmıştı, ama şimdi o boşluğu dolduracak aşkların en güzelini yakalamıştı. Kızı, biricik kızı...

İşte yine hayatın gerçeği ortadaydı. O gitti, her taraf ıssızlaştı. Bu kalabalık, bu koşuşturmalar bile bozamıyordu sessizliği. Artık ne gündüzümde yer alıyor ne de gecelerimde. O uzaklarda hem de çok uzaklarda... Onunla birlikte herşey o kadar uzak ki hiç bir şeye değmiyor elim....

Şimdi sesleniyorum sana, hoşça kal ve kendine iyi bak sevgilim....

Konuya Ait Yorumlar

Şu an yorum yazılmamış!..

İlginizi Çekebilecek Konular
Başlık	Ekleyen
Marifetli Çocuk	deryadeniz79
Skor Sizi Doyurmaz!	cicceekk
Dini Bilgiler	Çılgın_Türk
Yokluğun Buz Gibi Soğuk	ogniela
Hastalıklara Karşı Son Mucize(kapari)	ogniela
Duruncaya Kadar Yor Yüreğimi	ogniela
Dinsizliği Yayma Yöntemleri	A.OZTURK
Çizmeli Kedi	deryadeniz79
Melez Çocuk	afflicted_
Yalnızlık	deryadeniz79
Dilimden Dökülen Nâmeler / Yokluğunun...	ogniela
Umuda Sayıklamalar	ogniela
Sabun Ve Banyo Köpüğü Tehlikesi	ogniela
Adın Kadar Umut/yüreğin Kadar Hayat	ogniela
Ey Düşüne Düştüğüm	ogniela
Allah Sevgisi, Allah’ın Varlık Delillerini Düşünerek Artar	I.Akin
Önce Mutfak , Sonra Yatak	cicceekk
Stres	sudenaz
Benim Hikayem	cicceekk
Bu Yürek Çok Yorgun Yüreğinde Sakla Beni	ogniela