Samanalevi Netkafe Anasayfa

Bu Denli Yalnızlık

Sosyal Ağ Paylaşımı :                                

	Ekleyen : ogniela Zaman : 28 Mart 2007 Okunma : 368 Yorumlar : 0 - Yorumları Oku - Yorum Yaz

Şu ileride ki, çiçekleri solmuş bahçeli ahşap evin içerisinde yaşardı bulut dede. yalnızlığını asla paylaşmazdı.asabi, suratı hep asık ve insanları sürekli tersleyen biriydi.
akşamları daktilo sesi duyulurdu evinin önünde. daktilosu ile şarkılar söylerdi. loş ışıklı odasından yükselir sesler semaya ulaşırdı.yazılarının başlığını en sona bırakırdı hayatı gibi. yazı biter, dışarı çıkar, sokaklarda arardı başlığı.
ak saçında yalnızca bir tel siyah kalmıştı. kader o an unutmuştu bulut dede'yi.o saçı aka çevirmeden gitmişti. şöminesinin ateşine gömdü resimlerini.evin bacasından çıkan dumanlar ile geçmişini attı karanlıklara.

kapı zilinin nasıl çaldığını bile bilmezdi.bir telefonu vardı ama ahizesi pencere camından sarkmış,sarı çimlere uzanmıştı. bu kaderden oda kaçamamıştı. o kadar uzun zaman olmuştu ki... hiç evlenmemiş hiç kimseyle dostluk kuramamıştı. yalnızca daktilosuna dokunur,kimsenin yüreğine dokunmasa izin vermezdi. titrek yaşlı parmakları,sevgilinin teninde gezercesine harflere dokunur, yakını görmeyen gözlerinin önündeki gözlüklerini arada bir düzeltirdi yari izlercesine.
bir gece yine daktilo başladı şarkılarını söylemeye. şömine ateşi bir kaç fotoğrafı daha attı karanlıklara. bulut dede gene kinini yazıyordu satırlara.bu daktilonunn tuşlarının sesinden gayet iyi anlaşılabiliyordu. o denli sert ve seri basışları duyduğunuzda sizde bunu anlayabiliyordunuz. hiç bir endişe duymaksızın sadece iç dökümünü gerçekleştirdi. bir anlam kayması olması umurunda bile değildi.ya da beğenilme çabası. sadece şömineye at bir kaç resim, onların ışığında yaz geçmişi. bulut dede buydu işte.
gene yazı bitmiş başlığa gelmişti. bulut dede kalktı sandalyesinden "ah unutulmak" dedi. kapısını araladı ve çıktı. çıkarken dudakları hafifçe kıpırdadı ve sayıkladı." sende mi ölüm unuttun beni?"
bir an kapı çaldı. yazar bile ilk defa duyuyordu bu kapının zilini. bir kuş sesi ile çalıyormuş. titrek,korkak bir kuş gibi. bunca zaman terkedilmişlik ile yaralı kalmış bir kuş gibi.ilk defa biri gelmişti ve bulut dede evde değildi. yalnızlık zevkin doruk noktalarında şehvet ile gülmekteydi. ama kim gelmiş olabilirdi ki?
gecenin geç saatleriydi ve bulut dede evine geldi. şimdi bir başlık atacak ve usulca yatağına uzanacaktı. her zaman böyle yapardı. loş ışıklı odasına çıktı.ağır ağır adımları bedenindeki ağrıları dışarıya vurmaktaydı.gekdi çalışma masasının önüne,sandalyesini çekti ve ellerini daktilosunun üstüne koydu. ama başlık atılmıştı. bu denli unutulmuşluk,bu denli yalnızlık. başlığı bir not edasındaydı." geldim evde yoktun,ben Azrail."

Konuya Ait Yorumlar

Şu an yorum yazılmamış!..

İlginizi Çekebilecek Konular
Başlık	Ekleyen
Birine Bağlanmak	temptation
10 Adımda Daha İyi Bir Seks	cicceekk
Marangoz	deryadeniz79
Otobüs	simpsonsoner
Bu Da Geçer Ya Hû!	safir
Susmak	deryadeniz79
Cinsel İlişki Takvimi	cicceekk
Kuran’da Yalnızca Namaz, Oruç Ve Zekât İbadeti Yoktur	I.Akin
Sadece Seni İstedim	ogniela
Yaşamın Ardından	deryadeniz79
Çok Korkulan Cehennemi Dolaşan Derviş	deryadeniz79
Dağınık Bir Masa	ogniela
Dersimiz Erkekleri Anlamak	cicceekk
Bu Sevdanın Ateşi	ogniela
Adı Yok Bu Yalnızlığın	ogniela
Kritisizm	afflicted_
Işık	cicceekk
Destina	ogniela
Rüya Gibi Koca	safir
Kaç Kırlangıç Kovaladınız	veilchen