Değil bir tutkuydu.içimiz dekiler..
Her buluşmamız da yerinden çıkarıp,
Her ayrılışta yerine kaldırdığımız..
Hem olmaz olmayacak bildiğimiz.
Hem de vaz geçemediği miz..
Çok akıllı olmamızdan mı?
Yoksa olmayacak oluşundan mı?
Mantıkla sevginin bir arada olmayacağını bilirler di.
Her nedense!her ikisi de çok genç ,her ikisi de asırlarca yaşamıştılar.
Her içtenliği bildikleri gibi, her olumsuzluğu da bilirlerdi.
Bu iki karşı cinsi yaklaştıran giz neydi?
Yürek dolusu sevgiye açlık mı,
Yoksa çılgın arzulu aşk mı?her ikisi de değildi,
Bilinmezlik; kimdiler görmemiştiler bile,
Bir kere olsun üzmemiş üzülmemişler di,saygısızlık etmemişler di
Buluşsalar bayram sevinci gibi ,
Düşledikleri sanki olmayacak mıydı...
Neydi bunda olan sır, neydi onları bu denli yaklaştıran.
Yada fırsat vermeyen uzaklaştıran şey
Kadın düşündü.kararlı !..
Aklını biraz olsun mantığını önüne katıp kozasından ayrıldı.
Tıpkı adamın dediği pamuk gibi.
Bilmiyordu nerde işlenip güzellik olacak.
Yüreğine bastırdı geride pamuktan kalanları ,
Tıpkı gül'ün dikenleri gibi. kan içinde kalsa da elleri.
Bir sevgiyi yaşamak bir ömür harcamaktı ..
Harcayacak tı..ve öyle de yaptı.
Çünkü bir daha saf pamuk gibi açmayacaktı,
Geride hüzün bıraksa da.biliyordu.
Yüreğinin götürdüğü yere gitmeliydi.
Öylede yaptı. çaresiz ,kuralcı değerleri bilen kaderci kadın.
Geride ona saygı duyan ve saygı duyduğu bir adam kalmıştı.
Kim bilir kadın ne düşünmüş biraz buruk ,biraz hüzünle
Hatta birazda kıskanarak bıraktı.
İç geçirdi acaba yeni bir kalp bulur mu diye;
fincan da soğumuş olan kahvesinden bir yudum kahve içti Boğazının düğümünü açtıktan sonra .

Yazmaya devam etti.
Bir tef mesajı çekseydim diye düşündü.
Halen mutlu etme çabasını bırakmalı. unutmalıydı Oysaki ümit vermediğini kendisi gibi oda bilirdi Hiç ümit vermemişti..boş hayallerdi..
İyi tanıyordu onu sadece son bir selam yazmaktı maksattı. Yaşadıkları bir sevgiydi çünkü..
Kahretsin yazamıyorum dedi.kutuda kalan son mendile uzandı.
Göz yaşlarının akmasını engelle di.
Adamın (yeter beniii benimle bırak), yazısı gelmişti gözünün önüne. Kim bilir ne zaman nerde tekrar çıkmak üzere,
Saklanan yerine kaldırılan SEVGİ..
Ve böyle bitmişti...........

Sevinc Eser