Toz bezleri gibi kuruyorum
Bir mandalla asıldım hayata eskiyorum
Zaman anlamadan geçiyor anlamadan görüyorum
Beni böyle kenara atmayın farkındayım düşüyorum
Birdenbire gerisi geriye sayıyorum
Uygun adım diyorum gidemiyorum
Kendime emir veremiyorum yalnızım
Her an hiç durmadan üşüyebilirim
Üzerimde hep aynı yük aynı yalnızlığım
Bir saçların eksik üzerimde hasret ektiğim
Bir masal karamanı beyaz atlı prensesim
Bir de kor eden bakışların manalı sarışınım
Hepsi tamamlayanlar beni diyebilirim
Sen yokken eksilmiş bir nehir gibiyim
Suyum sen yağmurum sen tuzsuz kalabilirim
Birden boşalabilir gözyaşlarım
Şaşırma sakın ben de ağlayabilirim
Hiç durmadan bakabilirim seni koklayabilirim
Dünleri hayallere gömer bir gün ben de benden gidebilirim
Belki de mezara kadar saklarım seni içimde içimden atamayabilirim
Sana en fazla kim bilir diyebilirim
Sadece gelecekte geri dönmeyeceğini bilebilirim
Üşüyebilirim
Özleyebilirim
İnan bir gün ben de ölebile bilir miyim

Ufuk ABİ

SİZİN ŞİİRLERİNİZ

Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat