Bu ev!!!
Sabahtan beri bu evin içine
bir ihanettir akan sarı kara
senin bildiğin yanık anızdan daha isli kara...

Çocuklar yine hep öyle
güle oynaya gül bağlamışlar uçurtmaya
inip biniyor bulutlara
"hayradır" diyor ihtiyarlar
ve lâ illâhe illâllâh
bu bir yağmur duası
şimdi bulutların en alâsı
mısır tarlasının başına konmalı
yakarışlar su olmalı ey Fuzuli
su kasidesi
bol bol su...

Ne oldu da yazılanlar hep oldu...

Bir cennet yazılıydı o zaman evin kapısında
avara tarlalar bile umutlanırdı yazdan yaza
açtık
çıplaktık
soğuktuk
kurtlar uluuur
Türk'ü, Bulgar'ı birbirimize çoook
çok sokulurduk...

Gerçekten
bir cennet yazılı mıydı o zaman kapılarda?

Çocuktuk
büyüdük
kapıları kapattık
göç gemileri gelir geçer
biz hep geç kalırdık...

Şimdi oralarda,
Tuna Boyları'nda nekadar cehennem varsa
sen yolla bana...
Biz kıyametlere alışık
soykırımlı sürgünlerde ölümleri aştık...

Demokrasiler
varsın ağlasın sular buz tutunca
sevilen toprak aynı topraktı
çok görüldü ömür boyu talihsiz özveriler
acı sözlerle dağlandı dil yokuşlar burcunda
yokuşları iniyorum
yokuşlardan inenleri biliyorum
sürü sürü
çığlık çığlık
renkleri biliyorum
renkler solgun
biraz daha sarı karaya çalık
ve uzadıkça bu yağmur duası
biraz daha uzaklaşıyorum bu evden
daha birazcık...

Bu evde her şeyimiz satıldı mezatla
evin içi boş
dolaplar,raflar,duvar yastıkları boş
dışarıda tarlalar,başaklar,bulutlar boş
bir uğursuz boşlukta
oyalanıp duruyor çocukların uçurtması
umut dolu
gül kokulu...
Nuh'un gemisi geldi gelecek
kalk gidelim Necibe
sen bilirsin
zaman oyalanma zamanı değil
hiç de değil bu evde...

                                                       Galip Sertel