Samanalevi Netkafe Anasayfa

Sosyal Paylaşım:            

	Ekleyen : Hazini Zaman : 02 Nisan 2009 Okunma : 333 Yorumlar : 0 - Yorumları Oku - Yorum Yaz

Annenin Yokluğunda - İbrahim HAZİNİ

Seni sevmeye içimde tohum ekildi.
İçime eken Rabbime inandım,
Sana bakmaya hüküm giydim.
Müebbedi duyunca, sevindim anne...

Cennet kapısına kilitler vurulmuş,
Anne mührüyle açılır duyulmuş
Böylece değeri ikramda konulmuş,
Senin rızan cennetlik olmuş anne...

Anne deyince gözüm ıslanırdı.
Devam edince dilim yavaşlardı,
Nedeni arayınca, analık denildi.
Senin yokluğuna, nasıl dayanırım anne...

Onun yokluğunda yalnız kaldım.
Örselendim diye, zayıf düştüm.
Hatırlayınca gülmeyi unuttum.
İçim yanınca dışıma vurdu.
Saklanmam için bir neden yok anne...

Damla damla sevgim büyüdü;
Göl gibi birikir oldu.
Filiz gibi çiçek açtı,
Senin yokluğunda, nasıl çekerim anne...

Üzülmemle sevgim tutuştu.
Göl suyu imdadıma koştu,
Fazla yanınca, çekilir oldu.
Zamanla söner diye telkinde bulundu.
Senin yokluğunda, nasıl alışırım anne...

Meşale gibi yüreğim yandı.
Işık saçar diye simgesine büründüm.
Ağlamamak için kendime söz verdim,
Ağlayınca sözümü bozdum.
Senin yokluğunda keyfim kalır mı? Anne

Şiir'e Ait Yorumlar

Şu an yorum yazılmamış!..