Yangınlardan yangın beğen yüreğim...
Yaşarken ki umutsuzluğunu mu tercih ederdin,
Yaşanmamışlığın mutsuzluğunu mu?

Farzet ki bir kitap okudun,
Sonu başından belli olmayan...

Yangınlardan yangın beğen yüreğim...
Biliyordun böyle olacağını kabullenmesen de
Sonu başından belliydi bizim...

Farzet ki küçük bir tatil köyünde konakladın,
Süren zamansız bitti dönmek zorunda kaldın...

Bırak artık yanmayı yüreğim...
Senin kadar cesur olamayan utansın.
Verdiğim değeri haketmiyordu de geç...

Farzet ki onu hiç tanımadın,
Yaşadıklarınızı da hiç yaşamadın...

(10.12.2005)

Hatice Ay